Autor:

Kapłan: Panie Jezu, dzisiaj, we wspomnienie Matki Bożej Anielskiej, stajemy przed Tobą razem z Twoją Matką – Maryją. Wraz z Nią chcemy Ciebie wielbić, chcemy Ci dziękować, a także chcemy prosić o nowe, liczne, święte powołania kapłańskie i zakonne.

„Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela, w moim ręku” – tak mówi dziś do nas Pan ustami proroka Jeremiasza. Wszyscy jesteśmy gliną w ręku Boga, każdego z nas kształtuje najlepiej, najpiękniej.

Każdemu z nas Pan Bóg także powierza określone zadania i stosownie do tego wyposaża nas w dary, talenty, charyzmaty. Odpowiednio kształtuje tych, których powołuje do Swojej służby.

Swoimi dłońmi ukształtował też najpiękniejszą z niewiast – Maryję. Uformował Ją odpowiednio do roli, jaką zamierzał Jej powierzyć – roli  Matki Syna Bożego.

Zatrzymajmy się na kilku momentach z Jej życia, aby przyjrzeć się, jak Pan Bóg Ją kształtował i w jaki sposób Ona odpowiadała na Jego działanie. Popatrzmy po to, aby się od Niej uczyć.

 I Zwiastowanie

„W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, ».
Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. (…)

Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!»” Łk 1, 26-30. 38a

Panie Boże, pragniemy podziękować Ci za to, że włączasz ludzi w realizację Twego planu zbawienia – dziękujemy Ci, Panie.

– za dar powołania ludzi do kapłaństwa i życia zakonnego – dziękujemy Ci, Panie.

– za delikatność, z jaką kierujesz Swoje zaproszenie – dziękujemy Ci, Panie.

– za dar wolności w wyborze drogi życia, którym nas obdarzyłeś – dziękujemy Ci, Panie.

– za odwagę, której udzielasz osobom podejmującym Twoje wezwanie – dziękujemy Ci, Panie.

– za łaski, których udzielasz powołanym – dziękujemy Ci, Panie.

– za wszystkie osoby powołane do życia poświęconego Tobie i służbie braciom – dziękujemy Ci, Panie.

PIEŚŃ

II Nawiedzenie św. Elżbiety

„W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. (…)

Wtedy Maryja rzekła:
«Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.
Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.
Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.
Święte jest Jego imię –
a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją.” Łk 1, 39-41. 46-50

Panie Jezu, pragniemy Ciebie uwielbiać jak Maryja. Pragniemy od Niej uczyć się, jak mamy to czynić.

Bądź uwielbiony Panie Jezu, Jedyny Boże i Zbawicielu – bądź uwielbiony, Panie.

– w Swojej wszechmocy i miłosierdziu – bądź uwielbiony, Panie.

– w Swojej świętości – bądź uwielbiony, Panie.

– w Twoim przymierzu, które zawarłeś z ludem wybranym – bądź uwielbiony, Panie.

– w Twojej wierności obietnicom – bądź uwielbiony, Panie.

– we wszystkich Twoich wielkich dziełach – bądź uwielbiony, Panie.

PIEŚŃ

III Wesele w Kanie

„Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. (…)

Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie» (…) .”  J 2, 1-2. 5

Panie Jezu, który pragniesz być obecny wśród nas w każdej chwili, w każdym wydarzeniu, chcemy Ci teraz przedstawić nasze prośby.

– aby w naszych rodzinach Bóg był na pierwszym miejscu – prosimy Cię, Panie.

– aby rodzice uczyli swoje dzieci przeżywać każdy dzień, czas nauki, obowiązków i rozrywki w obecności Boga – prosimy Cię, Panie.

– aby nauczyciele i wychowawcy wspierali rodziców w ich zadaniu przygotowania młodych do przyszłości – prosimy Cię, Panie.

– aby ruchy i stowarzyszenia katolickie były miejscem spotkania człowieka z Bogiem – prosimy Cię, Panie.

– aby wspólnoty parafialne otaczały troską i modlitwą dzieci i młodzież – prosimy Cię, Panie.

– abyśmy wszyscy potrafili czynić to, czego Bóg od nas oczekuje – prosimy Cię, Panie.

PRZED TAK WIELKIM SAKRAMENTEM

Sierpień 2012

Prorok Amos

 Kapłan: Panie Jezu, obecny tutaj w Najświętszym Sakramencie, klękamy przed Tobą, by wyrazić naszą wiarę, że jesteś obecny pośród nas. Chcemy zapewnić Cię o naszym szczerym uczuciu miłości i wyrazić to, jak bardzo Ciebie potrzebujemy. Bądź z nami zawsze i otwórz nasze serca na Twoje słowo. Pragniemy też prosić Cię za kapłanów, aby posłani przez Ciebie potrafili dotrzeć do innych ludzi z orędziem Twojej miłości. Dzisiaj pragniemy przyjrzeć się powołaniu kapłana – proroka na przykładzie proroka Amosa, który był bohaterem I czytania.

Prorok Amos pochodził z Tekoa, niewielkiej mieściny położonej 18 km na południe od Jerozolimy, z królestwa judzkiego. Był właścicielem stad wołów i owiec. Miał także liczne sady z drzewami sykomor, które rodziły owoce podobne do fig.
Gdy zaczął głosić słowo Boga w królestwie izraelskim, budził powszechne zdumienie. Jakże to? Judejczyk głoszący słowa Pana na terenie Izraela?
Bogaty posiadacz ziemi i trzód ostro krytykujący niesprawiedliwości bogaczy?
Człowiek posiadający dom i ziemię, który opuszcza swe posiadłości, rodzinę i kraj, by iść głosić obcym ludziom jako prorok wyrocznie Jahwe?
Nie mieściło to się w głowie słuchaczom Amosa.

On jednak wyjaśniał: Nie jestem ja prorokiem, ani nie jestem uczniem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, co nacina sykomory. Od trzody bowiem wziął mnie Pan i rzekł do mnie Pan: «Idź, prorokuj do narodu mego, izraelskiego». […] Gdy lew zaryczy, któż się nie ulęknie? Gdy Pan Bóg przemówi, któż nie będzie prorokować? Am 7, 14-15; 3,8

Panie Boże, wiemy, że dziś również podobnie jak przez całe wieki powołujesz ludzi, aby głosili innym Twoje przesłanie. Wybierasz tych, których sam chcesz. Powołujesz ich z różnych środowisk. Namaszczasz na swoich kapłanów. Pragniemy wyrazić Tobie nasze dziękczynienie.

– za Twoje słowa, którymi nas pouczasz, abyśmy nie zbłądzili w drodze do nieba – dziękujemy Ci, Panie.
– za dar powołań do kapłaństwa i życia zakonnego – dziękujemy Ci, Panie.
– za tych, którzy odpowiedzieli „tak” na Twoje powołanie – dziękujemy Ci, Panie.
– za kapłanów, którzy posługiwali i posługują w naszej parafii – dziękujemy Ci, Panie.
– za siostry nazaretanki, które pełnią swoją misję w naszej parafii – dziękujemy Ci, Panie.
– za osoby powołane do kapłaństwa i zakonu z naszej parafii – dziękujemy Ci, Panie.

PIEŚŃ

Działalność proroka Amosa nie trwała długo. Może parę miesięcy roku 750 przed Chrystusem. Głosił wyrocznie Jahwe w sanktuariach w Gilgal, Samarii i Betel i swymi słowami wzbudzał przerażenie. Potępiał głośno powszechnie znane wykroczenia, o których mówiono tylko po cichu: wołające o pomstę do nieba krzywdy, niesprawiedliwości, wyzysk biedaków. Zwracając się bezpośrednio do krzywdzicieli, należących do dworu królewskiego czy pochodzących z arystokracji, spośród kapłanów, wołał do nich w imieniu Boga. Ostrzegał o sądzie Bożym.

Panie Jezu, wiemy, że niełatwo jest być prorokiem. Trudno jest napominać, zwracać uwagę, piętnować zło. Trudno jest nawracać ludzi do Boga.
Pragniemy prosić Ciebie o łaski potrzebne tym, którzy dzisiaj pełnią misję prorocką.
– o otwarte umysły i serca na Twoje natchnienia – prosimy Cię, Panie.
– o odwagę głoszenia Twoich słów – prosimy Cię, Panie.
– o mądrość i rozwagę dla Twoich proroków – prosimy Cię, Panie.
– o wierność w powołaniu dla wszystkich kapłanów i osób zakonnych – prosimy Cię, Panie.
– o nowe, święte powołania kapłańskie i zakonne – prosimy Cię, Panie.
– o dar dobrego rozeznania drogi życia dla wszystkich młodych ludzi – prosimy Cię, Panie.

PIEŚŃ

Nauczanie Amosa nie ograniczało się tylko do wypowiadanych gróźb i przepowiadania katastrof. Pouczał on również o tym, czego chce Bóg od swych czcicieli: Szukajcie dobra, nie zła, abyście żyli. Miejcie w nienawiści zło, a miłujcie dobro! Wymierzajcie w bramie sprawiedliwość! Szukajcie Pana, a żyć będziecie! Am 5, 14a. 15a. 6a

Panie Jezu, pragniemy wyrazić Tobie nasze uwielbienie. Nasze słowa nie są w stanie oddać pragnienia pomnożenia Twojej chwały. Są jedynie nieudolną próbą wyrażenia tej miłości, która przepełnia nasze serca.
– w Twojej przeogromnej dobroci i trosce o zbawienie każdego człowieka – bądź uwielbiony, Panie.
– w miłości, którą obdarzasz każdego za darmo, bezwarunkowo – bądź uwielbiony, Panie.
– w Twoich słowach, które do nas kierujesz poprzez swoich proroków – bądź uwielbiony, Panie.
– w ofiarności i poświęceniu kapłanów i osób zakonnych – bądź uwielbiony, Panie.
– w darze nawrócenia, którego udzielasz tym, którzy się otworzą na Twoje słowa – bądź uwielbiony, Panie.
– w darze życia wiecznego, które nam obiecałeś – bądź uwielbiony, Panie.

PRZED TAK WIELKIM SAKRAMENTEM

lipiec 2012